Hoe vind je je plek in deze wereld, zonder dat je alles alleen moet uitzoeken? Met DRAFT8 kiezen acht jonge makers voor een collectief waarin ze samen experimenteren, creëren en groeien. Voor The Tale of a Lost Tail brachten ze bij KAAP in Brugge verschillende artiesten samen rond één vraag: hoe vinden we verbinding met elkaar?
Een octopus die zijn staart verliest… dat klinkt als het begin van een vreemd sprookje. Voor DRAFT8 werd het de basis van een artistiek avontuur. Op zondag 4 oktober nam het jonge collectief de ruimtes van KAAP over met The Tale of a Lost Tail, een dagfestival vol dans, theater, beeldende kunst en muziek. Achter het verhaal van de verloren staart schuilt een grotere zoektocht naar gemeenschap, samenwerking en je plek vinden in deze wereld.
Voor DRAFT8 is dat geen toevallige keuze. Het collectief bestaat uit acht jonge makers die elkaar leerden kennen tijdens hun studies aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. Toen ze afstudeerden besloten ze om samen verder te werken, in plaats van elk hun eigen weg in te slaan. “We vonden elkaar tijdens onze studies en wilden dat contact niet verliezen”, vertellen ze.
We wilden een plek creëren waar we allemaal bij horen.
- Collectief Draft8
Samen zoeken naar…
De overgang van studeren naar het professionele kunstenaarsleven brengt heel wat vragen met zich mee. Hoe vind je opdrachten? Hoe pak je de administratie aan? En hoe geef je je artistieke ideeën vorm als je plots zelf verantwoordelijk bent voor alles?
Bij DRAFT8 proberen ze die zoektocht samen aan te gaan. Het collectief begon zonder een echt plan, ze organiseerden evenementen en ontdekten gaandeweg dat ze ook eigen voorstellingen wilden maken. Intussen vormen die twee activiteiten de basis van hun werking.
Soms creëren verschillende makers samen een performance, soms werken ze elk aan een eigen project en helpen de anderen achter de schermen mee. Dat kan gaan van artistieke feedback tot hulp bij het schrijven van een dossier. Zo groeit DRAFT8 uit tot meer dan een groep artiesten die samen op het podium staan, het is een netwerk waarop ze kunnen terugvallen.
Een octopus als metafoor?
Dat idee krijgt vorm in The Tale of a Lost Tail. De octopus is voor DRAFT8 een symbool voor hoe het collectief functioneert, één wezen dat bestaat uit verschillende delen, met elk hun eigen mogelijkheden. De tentakels kunnen afzonderlijk bewegen, maar blijven verbonden met hetzelfde lichaam. Zo brengt iedereen een eigen artistieke taal en persoonlijkheid mee, waar ze samen iets mee kunnen creëren dat ze alleen niet zouden maken.
Ook het thema van KAAP, AM I OK?, sloot hierop aan. De vraag hoe we voor elkaar kunnen zorgen en hoe collectiviteit kan helpen om moeilijke momenten door te komen, sloot aan bij de manier waarop DRAFT8 zelf werkt. Zo werd het festival een plek om zowel artistiek als maatschappelijk op zoek te gaan naar verbinding.
DRAFT8 taking over
Voor het dagfestival wilde DRAFT8 verder kijken dan enkel binnen hun eigen groep. Via eerdere samenwerkingen, open calls en contacten brachten ze verschillende jonge makers uit Brugge samen. Zo stonden theatermakers Arvid Warlop, Olivier Debaere en Miel Verstegen op het programma met Wachten op Helena. Beeldend kunstenaars Eva Dinneweth en Leen Vandorpe nodigden bezoekers met What shape are your thoughts? uit om deel te nemen aan een participatieve installatie. Ook dj Mira Keygnaert, die draait onder de naam DJ Zonnevlecht, maakte deel uit van het programma.
De keuze voor opkomende artiesten was bewust. DRAFT8 staat zelf nog aan het begin van hun parcours en wilde die kans ook aan anderen geven. Bovendien bood de samenwerking de mogelijkheid om buiten hun eigen discipline te kijken en nieuwe artistieke vormen te ontdekken.
Het verhaal van de verloren octopusstaart groeide dan ook mee met het programma. Pas nadat de verschillende artiesten en hun projecten vastlagen, zocht het collectief naar een overkoepelende vertelling. De rode draad moest ruimte laten voor ieders eigen werk, zonder dat de verschillende onderdelen los van elkaar zouden aanvoelen.
Naast theater en beeldende kunst was er ook ruimte voor ontmoeting en beweging. Met een intergenerationele dansworkshop nodigde DRAFT8 mensen van verschillende leeftijden uit om samen te dansen. Zo werd collectiviteit ook iets waaraan bezoekers zelf konden deelnemen.
Experimenteren met het onbekende
Dat DRAFT8 bij KAAP de kans kreeg om een volledige festivaldag samen te stellen, was een belangrijke stap. Het was voor de jonge makers de eerste keer dat ze op deze schaal konden programmeren, met een eigen budget, tijd en ruimte om hun ideeën uit te werken.
Ook binnen hun eigen werk zijn de makers van DRAFT8 niet bang om iets nieuws uit te testen. Tijdens een residentie in Antwerpen onderzochten ze welke artistieke vormen ze wilden gebruiken voor hun eigen performance. Zo kwamen ze onder meer uit bij poppenspel. De poppen maakten ze zelf, ook al had niet iedereen evenveel ervaring met knutselen.
“Het is simpel”, vertellen ze. “Als iets interessant lijkt, moet je het gewoon proberen. Je hoeft niet vooraf te weten hoe het zal uitdraaien.”
Tekst: Fien Lemey; Beelden: Beer Vanhoutte
