taboebrekers: jongeren informeren, sensibileren en spreken over thema's die taboe zijn

We beginnen met een wetenschappelijk wistjedatje waar relatief weinig discussie over bestaat: sommigen hebben een penis, anderen een vagina. Knal. Geen rocket science. Wel een statisch feit dat tot nog toe geen slachtoffer werd van menig complot-denkend klimaatontkenner. Een reden van deze biologische overtuiging is dat we tegenwoordig vertrouwen op de natuurlijke gang van zaken. Moeder natuur spreekt voor zichzelf. Toch? Of zien we soms iets gebeuren dat volgens ons complexe brein niet strookt met de natuurlijke gang van zaken? Iets waar we dan maar liever van wegkijken omdat onze ogen ons vertellen dat het niet klopt? Onze ogen kunnen we toch blindelings vertrouwen? Of niet? Waarom vinden we dat iets niet klopt wanneer we het zien? Is het omdat iets ingaat tegen de natuur, of gaat het eerder in tegen onze cultuur?

Vandaag trekt BLVRD de parallel tussen de routes van onze biologische natuur en de daarop haaks staande taboes van onze cultuur. Een voorbeeldje: homoseksualiteit lijkt voor sommige mensen iets dat ingaat tegen de natuur. We kunnen er echter wel van uitgaan dat een volwassen homoseksuele man zich helemaal bewust is van de biologische mogelijkheden die hij en zijn penis meedragen. Hij weet met andere woorden hoe hij deze best gebruikt als hij zich wil voortplanten. Indien hij zich echter niet wil voortplanten, maar eerder eens goed van de grond wil gaan dan doet hij met zijn penis alles waar hij zin in heeft omdat hij daar een prettig gevoel van krijgt. Een vagina hoeft daar niet bij te horen. Het is helemaal natuurlijk om ons te amuseren en te ontdoen van stress. De persoonlijke cultuur om plezier te bereiken kan voor alle wezens verschillen. Bij de Romeinen van de Klassieke Oudheid werden homoseksuele handelingen niet afgekeurd. Daarentegen werd in het moderne Rome van de 21ste eeuw, enkele weken terug door ene Franciscus het homohuwelijk vriendelijk naar de uitgang verwezen. De pointe van dit voorbeeld: we bepalen zelf onze cultuur, maar we kiezen er vaak voor om onze natuur een hak te zetten met blindelingse principes die we zelf niet echt begrijpen. We baseren ons daarbij op een imaginaire realiteit. Met andere woorden: we beelden ons in dat iets werkelijk wel of niet hoort te zijn op basis van onze fantasie in plaats van onze wetenschappelijke kennis.

Alles waar onze verbeelding dan geen weg mee weet, belandt uiteindelijk op de vuilnisbelt der taboes. Met de beste bedoelingen om onze maatschappij te organiseren op een vredevolle en beschaafde manier, beseffen we niet dat we geliefden uit onze eigen samenleving daarmee buitenspel zetten. Ken jij iemand die met een of twee benen in een taboesituatie staat? Wellicht wel. Meer dan je dan je op het eerste zicht zou denken dus ga er maar van uit, want er zijn er veel.

Taboebrekers Tekst taboebrekerslskdjf

De kans dat je ze nog niet hoorde is echter ook reëel. Tot vandaag. BLVRD introduceert je met plezier aan Taboebrekers: een team van moedige, hilarische en stijlvolle activisten. Het initiatief komt vanuit het Huis van de Mens, het vrijzinnige hoofdkwartier voor kritische denkers die wetenschap boven geloof verkiezen. Kapitein Joke Neels staat aan het roer van de taboebrekersschip en legt de beginselen kort voor je uit: de Taboebrekers komen voort uit een vat vol frustraties. Onze moderne samenleving kent nog steeds veel problemen met onbesproken waarheden. Het maakt niet uit of je er schrik van hebt. De angst voor het onbekende zorgt ervoor dat men het wil wegstoppen of erger nog: het demoniseren van de menselijke realiteit. Dat is kei kwetsend. Daartegenover ligt de oplossing al zo lang onder onze neus. De weg naar dialoog is een kwestie van de juiste houding: door kennis te delen en te vergaren elimineer je alle vijandigheid over onderwerpen die eigenlijk al zo oud zijn als de mensheid zelve.

Daarom is er nu de campagne van de Taboebrekers: de trekkende strijders die de wereld om zich heen bewust maken van bestaande taboes en de mistige bullshit die errond hangt. Laat het dan ook geen geheim zijn dat de ervaringsdeskundige activisten ooit zelf bij de slachtoffers hoorden.

Arty is non-binair, wat wil zeggen dat dit een persoon is die zich niet thuis voelt in de binaire gendercategorieën ‘man’ of ‘vrouw’. En dat ‘thuis kunnen voelen’ is een belangrijke drijfveer waar de Taboebrekers voor strijden. Arty vertelt dat het hokjesdenken voelt als een leven in een kooi, daar hoort niemand in thuis. De persoon die Arty is staat voor een gedreven karakter die voor niets minder gaat dan een constructieve omgeving, voor iedereen.

Mats ging van vagina naar penis: een complexe transitie met een ongelooflijk straf resultaat. De weg naar een ander geslacht is lang en kan eenzaam zijn. Als hij zelf een campagne als die van de Taboebrekers was tegengekomen had hij wellicht al eerder de keuze gemaakt om te doen waar hij voor was voorbestemd.

Frances is Latina. Daar bestaan heel wat positieve stereotypen over en haar vibe liegt er niet om: het vuur in haar ziel brandt op een pittige stand. Daartegenover werd ze al meermaals aangesproken met de vraag of ze een hoer is. Wtf?! Haar rugzak is gevuld met een eigen migratieverhaal waarmee ze ten strijde strekt om de seksuele en gendertaboes te breken binnen andere culturen. Next level in verschillende lagen, dit vereist karakter.

Een jongedame aan de vergadertafel werd als kind ongepast aangeraakt door haar leerkracht. Jaren later kwam alles uit en werd seksueel overschrijdend gedrag iets meer bespreekbaar. Niet lang daarna werd ze misbruikt door haar toenmalige vriend. Genoeg reden om een taboebrekers-militant te worden die gebrand is om deze toestanden voor anderen in gelijkaardige situaties te vermijden.

Elise bewijst dan weer op haar beurt dat het geen teken van falen is om een alleenstaande moeder te zijn, integendeel: het kan een bewuste en vooral ook succesvolle keuze zijn. In een samenleving waar steeds meer complexe gezinsstructuren voorkomen, strijdt zij voor gezonde houding tegenover elke liefdevolle vorm van ouderschap.

Jonathan ging op zichzelf én met anderen door het diepe dal der depressie en vocht zich een weg naar het zonlicht. Die weg leerde hem ontzettend veel over de atletische attitude die je dient aan te nemen om jezelf uit het drijfzand te trekken. We moeten er geen tekeningetje bij maken dat dit vandaag relevanter is dan ooit en dat we blij mogen zijn dat iemand de ballen heeft om de taboes hierover te breken om anderen te helpen.

Lisa vat het uiteindelijk nog eens voor iedereen samen: we maken de metamorfose van iets slechts naar iets goeds. We kijken goed naar onszelf, onze omgeving en de tijden waarin we leven. Dit zijn de ingrediënten waarmee we brouwen aan een formule om anderen te helpen richting een toekomst waar we ons verhaal als wapen inzetten om het voor iedereen beter te maken.

In de filosofie dat de erkenning van het probleem de eerste stap is starten de Taboebrekers een bewustzijnscampagne op. Via verschillende kanalen gaan ze aan de slag. Sociale media spreekt voor zich. Tijdens de Triënnale van nu tot oktober krijgen ze een kapel ter beschikking die ze volledig zullen gebruiken om taboes op de meest uiteenlopende, originele manieren te breken. Er komen podcasts en workshops. Het succes in deze campagne zit hem enerzijds in de strijdkracht van de militanten, anderzijds in de aandacht van … jou. Volg de sociale media, spring eens binnen tijdens lopende projecten en vooral: ga de conversatie aan. Aan tafel, op het werk, met kinderen en met ouderen. Zorg ervoor dat we elkaar laten weten dat er plaats is voor iedereen met liefdevolle bedoelingen: het is 2021, als we een robot kunnen laten rondsnuffelen op een andere planeet kunnen we evengoed in dialoog gaan met mensen die zich onterecht schamen om zichzelf te zijn.

Tekst: Emiel Vdg. Foto's: Taboebrekers.
Uit BLVRD Magazine editie #22.

Uw browser wordt niet ondersteund, schakel over naar een andere voor een optimale ervaring.