De TURBO MakersBOOST is een jaarlijkse wedstrijd die georganiseerd wordt door De Republiek, samen met TURBO en Handmade in Brugge. Beloftevolle jonge makers maken hierbij kans op een coachingtraject, een jaarabonnement bij de Mind- and Makerspace van Howest en een geldprijs. Op die manier krijgen ze de mogelijkheid om zich verder te ontplooien in hun ambacht en ondernemerschap. Deze prijs werd dit jaar opnieuw uitgereikt op Nacht van de Makers die deze editie doorging in Brusk!
Dit jaar ontvingen we opnieuw drie laureaten:; Pieter De Ketelaere Pirlet, Tilde Morlion en Paulien Van den Brande. Het was uiteindelijk Tilde die met de hoofdprijs naar huis ging na een mooie overwinning.
Dag Paulien, Pieter : jullie zijn beiden laureaten van de Turbo Makersboost 2026. Hoe voelt dat?
Paulien:
"Leuk! Sinds de Nacht van de Makers is het pas echt doorgedrongen dat ik laureaat ben geworden. Ik wou natuurlijk winnen, maar achteraf gezien is dat niet de hoofdprijs. Het mogen deelnemen, input krijgen vanuit Turbo en de andere laureaten beter leren kennen — dat is voor mij de echte prijs. Zeker omdat ik in het buitenland heb gestudeerd, is dit een mooie kans om te netwerken in Brugge en te ontdekken wat er allemaal leeft en wie er nog ambachtelijk en creatief bezig is."
Pieter:
"Ja, naast het gevoel van laureaat te zijn, was het vooral het proces dat voor mij van belang was. Tijdens de infosessie in Mind- and Makerspace twijfelde ik nog enorm of ik überhaupt iets zou indienen voor de Makersboost. Uiteindelijk deed ik dat toch, en werd ik geselecteerd om verder te gaan. Zo vorderde ik stap voor stap tot ik uiteindelijk het podium haalde. Per stap kreeg ik wat meer zelfvertrouwen, maar groeide ook de uitdaging: je presenteert telkens iets nieuws en bouwt verder op je vorige stap. Dat zorgde af en toe voor stress, maar ook voor inspiratie en moed."
Kan je kort uitleggen wat je ambacht precies inhoudt?
Pieter:
"Ik benoem mijn eigen ambacht als gestoffeerde marqueterie: apart gestoffeerde plaatjes die ik samenstel tot een groter geheel. Een soort textielmozaïek, iets tussen patchwork en marqueterie."
Tilde:
"Ik maak en ontwerp kleren — van ontwerp tot afgewerkt stuk — en alle soorten kleding. Voorlopig nog enkel voor vrouwen, maar dat wil ik in de toekomst veranderen. Ik probeer zoveel mogelijk alles manueel te doen, dus zo weinig mogelijk digitaal werk."
Paulien:
"Ik werk vooral vanuit textielontwerp. Ik maak onder andere accessoires, voornamelijk handtassen. Daarnaast focus ik ook op zelf weven en het bewerken van stoffen. Ik heb een voorliefde voor wandtapijten en geweven kunstwerken, en ben mezelf nu die technieken aan het aanleren."
Waaraan merken jullie dat je creatief ‘aan’ staat? En wat doe je als je een creatieve blokkade voelt?
Paulien:
"Ik merk dat ik echt ‘aansta’ wanneer ik in de flow zit en gewoon wil verderdoen. Als ik dan het gevoel krijg dat ik iets moet gaan drinken of sociaal zou moeten zijn, durf ik dat uit te stellen. Wanneer ik in die flow zit, besef ik dat ik er beter gebruik van maak: niet alleen kan ik dan sneller werken, maar er ontstaan ook nieuwe ideeën.
Als ik merk dat er een blokkade is, probeer ik toch — al is het vanop afstand — ermee bezig te blijven. Door bijvoorbeeld door mijn schetsboek te bladeren of naar andere werken te kijken, komt er soms toch iets los. Mensen zeggen vaak: ‘Eens je begint, ben je op weg’, maar net dat begin is voor mij moeilijk. Het zijn de vele keuzes die ik moet maken in het maakproces die voor keuzestress zorgen. Daarom probeer ik vooral niet te forceren of te panikeren: trust the process is voor mij echt de boodschap."
Tilde:
”Ik herken ook die momenten waarop het een grote opgave is om gewoon al te starten. Het klinkt cliché, maar ik overtuig mezelf meestal om er toch aan te beginnen. Het grote voordeel is dat mijn werk heel laagdrempelig is: er valt altijd wel iets te doen. Al is het iets voorbereiden, mijn schetsboek opentrekken of iets herstellen.
Om mezelf te motiveren bezoek ik vaak een museum of kijk ik een film — dingen die weinig moeite kosten maar me wel nieuwe invloeden aanreiken. Ik neem vooral details op: kleine flitsen uit filmscènes of kleuren in een museum helpen me enorm.
In tegenstelling tot veel andere makers heb ik geen echt idool; wat ik maak komt voort uit mezelf. Naast film en musea haal ik ook inspiratie uit sociale omgang met vrienden en mijn omgeving. Mijn stiel is een vrij solitair beroep, en dat maakt het mentaal soms uitdagend."
Pieter:
”Voor mij is in gang schieten het moeilijkste. Alle projecten die ik tot nu toe heb gedaan, hadden altijd een concrete aanleiding — en daar heb ik ook nood aan, een soort omkadering. Tijdens het proces van de Turbo Makersboost ben ik eigenlijk een bestaand idee verder gaan uitdenken.
Alles begon toen ik samen met een vriendin ideeën bedacht om lijsten te maken voor haar schilderijen. Daaruit is de gestoffeerde marqueterie ontstaan: een hedendaagse lijst met een knipoog naar het verleden. Door mijn ervaring in scenografie, kunstgeschiedenis, antiek en design is die techniek verder gegroeid.
Ik merk aan mezelf dat ik snel evolueer in interesses en ideeën, waardoor ik ideeën heel precies wil uitvoeren. Dat perfectionisme kan er op zijn beurt voor zorgen dat ik te lang stilsta. Keuzes maken — zeker in wat ik (en eigenlijk wij) doe(n) — is lastig, omdat elke keuze bijdraagt aan het grotere geheel en visueel zichtbaar is. Zoals Paulien zei: trust the process."
Pieter, hoe is jouw ‘nieuwe’ techniek verbonden met de traditie van marqueterie?
Pieter: ”Marqueterie is een eeuwenoude techniek waarbij dunne laagjes van verschillende houtsoorten (fineer) worden uitgesneden en samengevoegd tot patronen en afbeeldingen. Die traditie fascineert me, maar ik voel me er niet noodzakelijk door beperkt. Wat ik vandaag maak, is vooral ontstaan vanuit experiment. Ik ben beginnen spelen met materialen zoals karton en textiel en onderzocht hoe die zich laten combineren en verwerken. Daardoor ontwikkelde ik een werkwijze die niet echt binnen een bestaande traditie past, of toch niet voor zover ik weet.
Net omdat er weinig vaste regels of verwachtingen aan verbonden zijn, heb ik veel vrijheid. In mijn recente werk vertrek ik soms van klassieke marqueteriemotieven, maar ik gebruik ze eerder als inspiratiebron dan als richtlijn. Ik vergroot, vervorm of herinterpreteer patronen en combineer ze met onverwachte materialen en technieken. Zo ontstaat er een dialoog tussen het historische en het hedendaagse.
Uiteindelijk is de techniek voor mij maar één onderdeel van het proces. Het gaat evenzeer over vormgeving, materiaalgevoel en persoonlijke expressie. Ik probeer mijn werk hedendaags te houden door iets van mezelf toe te voegen en het materiaal zijn eigen karakter te laten behouden. Ik wil niets forceren of bewust inspelen op trends; soms vind ik net in het verleden de inspiratie om iets nieuws te maken."
Paulien, jij doet het oude weefraam weer opleven. Vanwaar kwam die inspiratie?
Paulien: ”Ik wou heel graag 'Jacquard'-stoffen maken — een heel gedetailleerde soort stof die ik had gezien in kleding (het patroon is niet op de stof geprint maar er direct in verweven). Dat vond ik superinteressant, en ik wist meteen dat ik dat wou maken met mijn weefraam, want daar had ik al een grote passie voor. Ik was al van plan om de opleiding weefgetouw te volgen, en het maken van 'Jacquard'-stoffen was sowieso de laatste stap. Ik had dus mijn doel. Ik wist waar ik naartoe ging, maar onderweg heb ik toch mijn ogen uitgekeken en nieuwe technieken bijgeleerd."
Tilde, wat betekent mode voor jou persoonlijk, los van de industrie en trends?
Tilde: ”Zoals Pieter ook zei, is de ballast van traditie iets dat er lang voor zorgde dat ik alles wat uitstelde. Niet door beïnvloeding, maar door het besef dat er al zoveel gemaakt is. De modesector is niet de makkelijkste, en via sociale media worden we overstelpt met prikkels en invloeden die drempels kunnen opwerpen.
Dat zorgde ervoor dat ik een stap terug nam en nadacht over waarom ik eigenlijk kleren wil maken. Ik vind het gewoon leuk om bezig te zijn met stoffen en mijn creatief ei kwijt te kunnen. Het laat me toe om mezelf af te sluiten van de buitenwereld. Daarom vind ik het ook enorm stimulerend om kleding voor mezelf te maken — zonder invloeden of druk, gewoon nadenken over ‘Wat vind ik leuk?’ en ‘Wat prikkelt mij?’.
Dat is wat mode voor mij is: een combinatie van kleuren, vormen, het lichamelijke, maar ook het innerlijke — soms verlossende — proces dat erbij komt."
Pieter en Paulien,: wat is voor jullie nu de volgende stap?
Pieter:
"Gestoffeerde marqueterie is maar een deeltje van wat ik doe. Het is heel leuk om te maken, maar het wordt denk ik niet mijn hoofdfocus. Het proces van de Turbo Makersboost was voor mij ook deel van mijn zoektocht naar waar mijn plekje in het creatieve maaklandschap precies ligt.
Ik ben, zoals ik al zei, veel bezig met scenografie en dat wil ik verder ontwikkelen. Een concreet antwoord heb ik niet echt; ik ben niet meteen de persoon die zich jarenlang vastbijt in één vorm van maken. Het is het proces van ontwikkelen en maken, het zoeken naar materialen en het samenbrengen ervan dat me drijft. Kijken hoe ik losstaande zaken kan doen samenvloeien in één coherent geheel."
Paulien:
”Met mijn accessoires heb ik nu een mooi portfolio opgebouwd, waardoor ik overweeg om de stap te zetten naar een aantal winkels om te kijken of daar een samenwerking mogelijk is. Daarnaast heb ik ondertussen ook een webshop waar mensen terecht kunnen.
Ik voel dat ik op zoek wil gaan naar manieren om een zekere bekendheid te verwerven met mijn werk. Op ontwerpvlak merk ik dat ik een aantal ideeën heb die ik verder wil ontwikkelen. Ik ben de laatste tijd geïnteresseerd geraakt in ‘franjes’ (fringes in het Engels) en wil daar graag mijn signature van maken. Daarnaast blijven mijn wandtapijten een grote focus, en daarom wil ik proberen die franjes en de wandtapijten te combineren. Niet gemakkelijk, maar ze inspireren elkaar en kunnen samen een mooi groter geheel vormen."
Tilde, jij won de Makersboost, hoe beïnvloedt dat jouw toekomst?
Tilde: "Ik kan al niet verder kijken dan zes maanden, dus ik benoem mijn droomscenario. Ik zou graag nog meer tijd in mijn werk kunnen steken en het fulltime beginnen doen. Ook wil ik blijven leren; er zijn zoveel cursussen die ik wil volgen en technieken die ik wil aanleren.
Daarnaast wil ik inzetten op duurzaamheid en ethisch gebruik van mijn stoffen. Het zou leuk zijn om nog meer samen te werken met anderen, mijn kennis door te geven en zelf ook bij te leren.
Iets wat ik niet per se wil, is op grote schaal bekend worden of werken. Ik wil echt trouw blijven aan wie ik ben als persoon en als maker; het moet dicht bij mij blijven. Ik zou totaal geen voldoening halen uit enkel het tekenen en mijn ontwerpen doorsturen om ze ergens anders te laten maken.
Ik moet ook wel bekennen dat ik volledig opensta voor andere interesses. Ik ben niet iemand die mijn toekomst al vastlegt. Wie weet ben ik volgend jaar bezig met een cursus boomsnoeien — wie weet..."
Wil jij ook meedoen aan de Turbo Makersboost?
Hou dan zeker de socials van Turbo in de gaten, en wie weet maak jij volgend jaar ook deel uit van de laureaten — of win je zelfs de hoofdprijs!
Tekst: Kenny Vandenbroucke. Foto's: Femke den Hollander.
Uit BLVRD Magazine editie #53
